Category Archives: BirTencere Bin Pencere

Geçen, epey olduikinci elden aldim, bunuaynada, kendine bakan bir elbiseöyle narin, öyle inceöyle emek emekgüzel bi kanaviçeyapan yapmissatan satmisonca hikayenin icinden gecipsalonumun duvarindayerini almissimdi ne zaman gözüm degsekonusuyor benle– yüzün nerede?

Onca iş yüküÇocuklarla yaka paça,Yine de üşenmezTaze süt alırdı her haftaGerçi kapısına kadar bırakmasa Selma Abla,Yapacağı yoktu daBu da Allah’ın bir lütfu bana, diyordu,Gurbetlik diyarında Her Salı saat 12 civarı,Şöyle bir suyla çalkalayıpeski peynir kovasınıbırakiverirdi kapının kıyısınaSüt,taa çiftlikten zamanında gelirdi … Okumaya devam et →

Bir fikirle ne yaparsın? Geçen gün  bir dost muhabbetinde adi geçti bu cocuk kitabının..Aslinda cocuk yetiskin herkese hitap eden bir kitap bu. Konusu da bir cocugun nereye gitse sürekli pesinden gelen bir fikirden once kacmasi  sonra caresiz kalinca  fikri karşısına … Okumaya devam et →

Ayten,bak ne diyeceğim,garage sale açtım arka bahçeme. az kullanılmış hayallerimve paketi bile açılmamışideallerim var. bakmak istersen…

Her şey özdeğer eksikliği değildirEvet, mühimdirZor kazanılıp çabuk kaybedilebilirAma bazen Ona rağmen düşersin hayatta,Kendinle barışık olmanaVe dahi yola Canla baş koymana rağmenYıkılır, dağılır, savrulursun   sert bir rüzgârda. İşte o zaman hatırlaDünya dediğin Bir matruşka cancağızımAçtıkça bir yenisiVe dahi Bir diğer … Okumaya devam et →

Geçen gece yine Ayten,tam başımı yastığa koymuşkensordum, hani evrene mesaj göndermek kabilinden:nasıl değişecek yahu, dedim,nasıl dönüşecek bu ben? tabii sabah olup da mahmurluğu atınca üzerimden,sağlam bir kalay geçtimrüyama gelmeyen ak sakallılarınve sembollerin üzerinden.. eh, böyle başlayınca günebir nekbetlik siniyor haliyle … Okumaya devam et →

Ayten,koş kız koş, buldum yeminle!Baksana bir kere şu hâle… Meğer bunca seneaklımın çatısı akıtıyormuş da kalbime;ondanmış bunca rutubet gönül evimde…

Hu hu, Ayten! Uyandıysan kahveyi koy hemen ben de geliyorum simdi Ah neler oldu, bir bilsen! Bu arada Hiç bahsettim mi ben sana Bir Keçeli Meseli`nden * Hani bir keresinde  demişti ya Zamanın Güzeli Keçeli, çıkar, şu gözlükleri Keçeli dediğin … Okumaya devam et →

İçimde yatılı bir okulun pazar akşamı sessizliği hani yeni dönmüşler de evlerinden ilişivermişler yatağın bir köşesine damağında hala sıcaklığı hani taze tarhananın kimsenin bavullarını açmaya varmıyor eli.. …

Hikmetinden sual olunmaz Hüda, kimini kaygili baglayivermis  çocuklugunda bir görüp bi kaybedermis çocuk  suretini,  ana aynasinda  kimi de kaçingan baglanmayla bir ömür kaçmayi ögrenmis aglayan esten, nazlanan bebeden dokunmasinlar diye çocukluguna gömdügü duygularina hikmetinden sual olunmaz Hüda görmek isteyene ayna … Okumaya devam et →