Farklı kültürlerden farklı dünyaları Ingilizce kitaplar ve hikayeler üzerinden biraraya getiren Dialogue Book Club ‘imiz dördüncü yılını deviriyor. Öyle mi olur, böyle mi olur diye sorularla yola çıkmıştık, kervan yolda düzülür hesabı yürüdükçe, okudukça, birbirimizi dinledikçe sorularımız yerini iyi niyete, samimi gayrete ve akışa teslim olmaya bıraktı.

Benim için bu yolculuğun en güzel kısmı, bambaşka dünyaların insanları olsak da içimizde bi yerde hep ortaklastigimiz şeyin “anlam” olması ve kendi küçük dünyamız ve şartlarımız dahilinde bazen bir kitapla bazen bir filmle o anlamın peşine düşmüş olmamız.. Yol nereye varır, bilinmez ama yolcu her adımda biraz daha kendine varır. Adı diyalog olsa da, ötekine dokunabilmek olsa da insanın her daim köprüler kurduğu aslında kendi varlığıdır. Çünkü dünya dediğin bir “görmek ve görülmek ” rüyasıdır..

Bu görme ve görülme macerasinda bu ay bahtimiza dusen Min Jin Lee’ye ait Pachinko romaniydi. Pachinko,
tarihin bir döneminde Japonya’da göçmen olarak diaspora yaşayan Korelilerin kuşaklar arası yaşam mücadelesini ve kimlik arayışlarını aynı aileden üç neslin hikayesi üzerinden bizlere aktarıyor.

Kimlik , aidiyet, aile, göç ve psikolojik dayanıklılık temaları üzerinden örgülenen bu hikayenin aynı isimle uyarlanmis oldukça popüler bir Kore dizisi de var. Yazar, bu romanı, Japon diasporasını bizzat yaşayan gerçek kişilerle yaptığı röportajları kurgulayarak oluşturmuş ve ancak 15. kez yazdıktan sonra kitabın tamam olduğuna kanaat getirmiş.

Bence Pachinko romanının en güzel kısmı ilk cümlesiydi. Japonya’da diasporayı sonuna kadar yaşayan, sırf Koreli olduğu için toplumdan dışlanan, fakirliğe ve sosyal ölüme terk edilen kadın kahramanımızın su sözüyle başlıyor kitap : History has failed us, but no matter.

Evet, yol insana bir noktada “no matter” deyip yürümeye devam etmeyi öğretiyor. Belki de asil hikaye tam da bu noktada basliyor..